Pohon Kasih
Bak pohon rendang menutupi laluan itu
keredupan menghijab rasa duka
rasa panas hilang dibawa angin dibawah pepohon
Kental kuat akar mengikat bumi
lantas yakin erat perkasihan
ukuran yakin bak akar yang memintal
Bersandar enak merenung langit
kosong dibuai halus tiupan
sedar pun tidak mencari sandaran
lantas hilang bersama tiupan
Lalu dimana silapnya
gugurnya daun yang dahulunya hijau
menjadi singgah redup
berkarat tempat sandaran
yang dulu tempat renungan langit
Hati itu berbubah
tiada yang sentiasa indah
kasih janji itu ikhlas dimana
setia lafaz mainan dunia
Pohon redup menghilang kini
akar mereput hialng punca berdiri
Khairulazwadi
07/12/2011

0 kRiTiK DiSiNi:
Post a Comment